Στον μεγάλο θυμό...
31/3/2018
Στον μεγάλο θυμό...
Η κρίσιμη στιγμή, η ώρα η δύσκολη, το σταυροδρόμι! Κάπως έτσι το αναπαριστώ αυτό το συναίσθημα. Πόσο σπουδαίο φαντάζει μερικές φορές!
Και είναι! Είναι συναίσθημα που σε κατακλύζει, που νιώθεις να σε ελέγχει, να μην σου αφήνει περιθώρια. Εκείνη τη δυναμή του κανένας δεν την αμφισβητεί. Μπορεί όμως να την δαμάσει;
Να σε πάω λίγο πιο πέρα; Ας σκεφτούμε ότι είναι ανίκητος αυτός ο θυμός σου. Ας σκεφτούμε ότι εν αγνοία σου παίρνει εκείνος τις αποφάσεις για τις πράξεις σου. Πού θα φτάσεις; Θα την εκτονώσεις την ένταση που τον συνοδεύει, αυτό είναι το πιο πιθανό. Μετά; Μετά πώς θα είσαι; Θέλω να πω, αυτή η συμπεριφορά στην έκρηξη, θα σου ταιριάζει; Θα είσαι εσύ;
Έχω δει τον εαυτό μου αλλιώς. Έχω δει να αλλάζω. Το μετά μου, έχω να σου πω, ήταν το πιο δύσκολο. Αν ένιωθα καλύτερα, θα στο συνιστούσα. Αλλά δεν με πείθω γι' αυτό!
Έτσι, σήμερα, είπα να σου μιλήσω για άλλους τρόπους να εκφράσεις αυτό το -κατά κοινή ομολογία- δυνατό συναίσθημα. Γιατί το μόνο σίγουρο, είναι ότι χρειάζεται να εκφραστεί.
Σκέψου την ώρα του μεγάλου θυμού, τι σου αξίζει. Στην αρχή δεν θα είναι εύκολο. Αλλά έχω να σου πω ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν ευκολότερα απ' ότι πιστεύουμε! Μετά δες τι μπορείς να κάνεις για σένα, για σένα και μόνο, για να νιώσεις καλύτερα. Θα βρεις διαδρομές! Είμαι σίγουρη. Και ύστερα, αφού αφήσεις τον αέρα να φτάσει μέχρι τα βάθη της ψυχής σου, προσπάθησε να δεις λίγο πιο μετά από το τώρα. Δεν θα κρατήσει για πολλή αυτή η δύσκολη κατάσταση. Και αν τώρα η διάρκεια του θυμού σου είναι τόση, αύριο θα είναι λιγότερη, σε μερικές μέρες ακόμα πιο λίγη, σε λίγους μήνες ή χρόνια μπορεί και να έχει ξεχαστεί!
Ο χρόνος... ξέρεις! Αλλά να τον θυμάσαι την ώρα του μεγάλου θυμού! Και ταυτόχρονα να τον εκμεταλλεύεσαι για να δημιουργείς στιγμές! Περπάτησε, γράψε, μίλα, βγες με δικούς σου ανθρώπους, νιώσε την αξία σου, φύσα έξω τον θυμό και πάρε μέσα την ομορφιά της ζωής... της δικής σου ζωής!
Δεν ξέρω πόσο καιρό θα σου πάρει να νιώσεις ότι τον ελέγχεις, αλλά τη δύναμη που έχεις εσύ στο μυαλό σου, κανένας θυμός δεν μπορεί να στη μειώσει! Δως του το να το καταλάβει! Δέξου τον ερχομό του (είναι συναίσθημα, είναι αποδεκτό!), είναι σαν μικρό κακομαθημένο παιδί! Δεν θέλει να το ζορίσεις, θέλει απλά να το αποδεκτείς, να το πάρεις από το χέρι και να του δείξεις προς τα πού να κινηθεί! Και είμαι σίγουρη ότι οι δρόμοι που θα του δείξεις, θα είναι βοηθητικοί και για τους δυο σας!
Μην ξεχνάς όμως ένα: στον μεγάλο θυμό, ξεχωρίζουν οι άνθρωποι. Στον μεγάλο θυμό, κάνεις επιλογές. Στον μεγάλο θυμό, αυτό που αξίζεις είναι σημαντικότερο από αυτό που σε παρασύρει! Εγώ το ξέρω κι εσύ εύχομαι να το θυμάσαι!
Ρένα Κατσαρού
Ψυχολόγος