Πώς να τολμήσω ξανά;
6/5/2020
Πώς να τολμήσω ξανά;
Τόλμη; Μπααα! Ή μήπως ναι; Μιλάμε για τόλμη όταν καλούμαστε να αποφασίσουμε αν θα αφήσουμε τον εαυτό μας να πέσει στα δίχτυα του έρωτα; Μήπως είναι χρήσιμο αρχικά να σκεφτούμε τι καλούμαστε να διαχειριστούμε; Πάμε λοιπόν!
Πίσω... εκεί που πονέσαμε! Εκεί που είπαμε "δεν μπορεί να είναι έτσι ο έρωτας". Εκεί που αναγκαστήκαμε να θωρακιστούμε για να προστατέψουμε τον εαυτό μας από μια ενδεχόμενη αντίστοιχη εμπειρία!
Μάλιστα... Λοιπόν! Δεχόμαστε το συναίσθημα! Δεν το αρνούμαστε! Διαφορετικά δεν θα μπορέσουμε να το διαχειριστούμε! Πονέσαμε λοιπόν! Είχαμε άλλες προσδοκίες που ματαιώθηκαν! Αυτό το περιβόητο "δεν το περίμενα ποτέ", είναι αυτό ακριβώς! Η εικόνα που είχαμε φτιάξει για τον άνθρωπό μας δεν θα μπορούσε να χωρέσει μια τέτοια συμπεριφορά, προδοσία ή ό,τι άλλο τέλος πάντων!
Μισό εδώ! Προσδοκία! Καταλαβαίνεις; Εμείς τι περιμέναμε, εμείς τι φτιάξαμε, εμείς τι θέλαμε! Ο άλλος; Πόσο μπορούσε, αλήθεια, να ανταποκριθεί σε όλα αυτά; Πού συναντήθηκαν οι ανάγκες μας; Πού ακούστηκαν αμφότερες οι λέξεις της ψυχής μας; Πόσο ειλικρινείς θα μπορούσαμε να είμαστε; Πόσο τελικά καλά γνωρίζουμε τον εαυτό μας ώστε να ξέρουμε πότε να προχωράμε και πού να σταματάμε; Ιδανική κατάσταση φαντάζει! Ευτυχώς και εφικτή!
Πίσω στην πραγματικότητα προς το παρόν! Για κάποιους λόγους εμείς επιλέξαμε αυτόν τον άνθρωπο. Και αντίστοιχα για δικούς του λόγους μας επέλεξε κι εκείνος! Σε ποιο σημείο εισβάλλει η φθορά; Θα σου πω απλά, στο σημείο εκείνο, που είτε ο ένας, είτε και οι δύο, αφήσαμε αφρόντιστη τη σχέση.
Και μετά; Το μετά το ξέρουμε! Γι' αυτό γράφουμε σήμερα! Κι εμείς; Εμείς πώς προχωράμε μετά; Βήμα 1ο: Αρνούμαστε... "δεν μπορεί να συμβαίνει σε μένα!"Βήμα 2ο: Θυμώνουμε... "γιατί συμβαίνει σε μένα"; Βήμα 3ο: Λυπόμαστε... "πονάω που συμβαίνει σε μένα!" Και κάπως έτσι προχωράμε για το πρώτο διάστημα με πιθανή εναλλαγή στα βήματα! Μέχρι να έρθει η αποδοχή και η ηρεμία.
Ενίοτε, όταν ο πόνος είναι μεγάλος, αποφασίζουμε να αρνηθούμε οποιαδήποτε εμπειρία που θα μπορούσε να μας προκαλέσει αντίστοιχο πόνο. Δεν θέλουμε να ερωτευθούμε ξανά εν ολίγοις! Δεν θέλουμε βρε παιδί μου! Αρνούμαστε! Κι αν γίνεται συνειδητά, τότε επιλέγουμε να είμαστε απόμακροι ή να μπλοκάρουμε μόνοι μας οποιαδήποτε προσπάθεια προς τη μεριά μας! Αν τώρα γίνεται ασυνείδητα, προκαλούμε εμπόδια ώστε να μην πλησιάσουμε ποτέ τον έρωτα!
Και ρωτάω: Είμαστε εντάξει τώρα; Προστατευτήκαμε, ναι! Από τέτοιο πόνο δεν θα πονέσουμε! Είμαστε ευτυχισμένοι; Κάποιοι βρίσκουν ισορροπίες! Το επιλέγουν και το υποστηρίζουν. Κάποιοι όμως συνεχίζουν να δυσκολεύονται από το συναισθηματικό κενό που ενδεχομένως να κάλυπτε ο έρωτας.
Τι γίνεται λοιπόν σ' αυτή την περίπτωση; Δεν έχω πιο απλή απάντηση! Ναι... αλλά πριν στην πω, άκου λίγο!
Τι πιθανότητες έχεις να επαναληφθεί αυτή η κατάσταση; Αν μου πεις πολλές, σημαίνει ότι δεν μπήκες στη διαδικασία να σε δεις μέσα στη σχέση ως εξωτερικός παρατηρητής. Δύσκολο, στο λέω! Απαιτεί να επικαλεστείς όλη την ουδετερότητα που θα μπορούσες να βρεις και αυτό, όταν πονάμε, δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό! Όμως με τον καιρό, μπορείς να το κάνεις! Μένει, τότε, να δεις καθαρά τι υπήρχε εκεί πίσω και από τους δυο σας. Και αν με ρωτάς, περισσότερο τι υπήρχε εκεί πίσω από σένα κυρίως!
Βρήκες; Πάμε τώρα λίγο πιο πέρα! Από ποια ανάγκη σου κινήθηκες και τον αναζήτησες τότε αυτόν τον άνθρωπο; Υπάρχει αυτή η ανάγκη ακόμα; Καλύπτεται όντως από άλλους ή μπορούμε και μόνοι μας να την καλύψουμε; Τι θέλεις από μια σχέση; Τι μπορείς να δώσεις;
Τέτοια και άλλα ερωτήματα είναι χρήσιμα. Μας βοηθούν να κατανοήσουμε εμάς και στη συνέχεια να βοηθήσουμε και τον άλλο απέναντί μας να κατανοήσει τι αναζητάμε.
Ξαναγυρνώ τώρα στην ερώτηση για τις πιθανότητες. Μ' αρέσει αυτό. Στο είχα ξαναπεί κάποτε: Αν έχεις 50% πιθανότητα να έρθει μια άσχημη εξέλιξη στην επόμενη σχέση, έχεις ομοίως 50% πιθανότητα να μην έρθει! Και να σου πω και κάτι; Εγώ για εκείνο το δεύτερο 50% δεν χαραμίζω το όνειρο!
Τόλμη λοιπόν; Μπααα! Ζωή θα την έλεγα! Ξέρεις, είπε κάποτε κάποιος "μια μέρα θα πεθάνουμε, αλλά μέχρι να πεθάνουμε θα ζούμε!" Ε... όρισε εσύ μέσα σου τι σημαίνει ζωή! Για μένα είναι όλα εκείνα που φέρνουν στην ψυχή μου γλύκα! Μεταξύ αυτών και ο έρωτας! Ε... χρειάζεται να πω κάτι άλλο; Θαρρώ την απάντηση την έχεις πια και δεν χρειάζεται να στην δώσω!
Αν πάει καλά, θα είναι οκ! Αν δεν πάει καλά, θα είναι ευκαιρία να μάθουμε και να γίνουμε περισσότερο ψυχικά ανθεκτικοί, ώστε την επόμενη πάλι φορά να προσπαθήσουμε ακόμα καλύτερα προετοιμασμένοι! Βλέπεις πουθενά να τα παρατάμε; Ούτε κι εγώ!
΄Αλλωστε -και κράτα το αυτό!- αυτό που προσφέρεις, υπάρχει εκεί έξω κάποιος που το χρειάζεται! Δεν έχεις λόγο να φοβάσαι! Φτάνεις! Όχι στον στόχο, φτάνεις εσύ στο όσα είσαι! Είσαι αρκετός! Αν δεν είσαι αυτό που αναζητά, είναι οκ! Εκεί στα παρακάτω δες! Εκεί είναι η ομορφιά κι ας ανήκει στο άγνωστο!
Ρένα Κατσαρού
Ψυχολόγος