Να μείνουμε στα σημαντικά!

28/3/2020

Να μείνουμε στα σημαντικά!

Να μείνουμε στα σημαντικά!Ναι! Αυτό θέλω να πω σήμερα! Ακούγονται και λέγονται τόσα όλο αυτό το διάστημα! Και όλοι από τη μεριά τους έχουν λόγο που τα λένε! Δεν λέω έχουν δίκιο! Λέω έχουν λόγο!

Λοιπόν! Έχοντας κι εγώ λόγο, σκέφτηκα σήμερα να σου γράψω τα εξής:Αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση πρωτόγνωρη. Συνεπώς, είναι λογικό να νιώθουμε φόβο, θυμό, ανησυχία. Το λέμε! Το εκφράζουμε με τέτοιο τρόπο που να αποφορτιστούμε συναισθηματικά. Είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Έχουμε χρόνο να κάνουμε όσα αφήναμε πίσω λόγω υποχρεώσεων. Ενισχύουμε τις σχέσεις με τους δικούς μας ανθρώπους και επιστρατεύουμε τη φαντασία μας! Τη φαντασία μας ναι! Τα παιδιά μας χρειάζονται τρόπους να χαίρονται! Κι εμείς το ίδιο!

Άκου! Όλα νομίζω έχουν να κάνουν με τον τρόπο που θα τα ερμηνεύσουμε! Αν μου πω "πρέπει να μείνω μέσα γιατί είναι υποχρεωτικό", μπορεί και να πιεστώ! Αν όμως μου πω "επιλέγω να μείνω μέσα γιατί έτσι βοηθάω εμένα και τους άλλους", τότε προσαρμόζομαι καλύτερα! Να σου πω και κάτι άλλο; Δεν επέλεξε κανένας από μας την πανδημία. Ήρθε όμως και μπροστά μας έχουμε μία επιλογή (όχι κυριολεκτικά, αλλά αισιόδοξα!): Να ανταποκριθούμε και να γίνουμε περισσότερο ψυχικά ανθεκτικοί! Δεν ξέρω πώς σου ακούγεται, αλλά για μένα θα ήθελα έτσι να λειτουργήσει! Ως μια κατάσταση που θα με βοηθήσει να βρω ξανά το νόημα στα σημαντικά μου!

Δεν είμαστε μόνοι να θυμάσαι!Έχουμε αυτόν που θα επιλέξουμε, αλλά κι αυτόν που θα θελήσουμε να στηρίξουμε! Έχουμε την ισχυρότατη -επίτρεψέ μου να πω- θέληση να πάμε παρακάτω (τώρα, όχι αύριο, κι ας είναι με άλλο ρυθμό).

Ξέρεις κάτι; Μέσα σε όλες αυτές τις σκέψεις, πετάγεται συχνά μία: Τρέχω, λέει, σε αγώνα δρόμου και ξαφνικά με τραβάει κάποιος από την μπλούζα και σταματάω... απότομo φρενάρισμα σα να λέμε! Ε... αν μη τι άλλο, οφείλω να ρωτήσω: "γιατί με σταμάτησες"; Ας δώσει ο καθένας τη δική του απάντηση! Και να φροντίσουμε όλοι, αφού σταματήσαμε που σταματήσαμε, να πάρουμε μια ανάσα!

Να πω και τούτο και θα είμαι εντάξει μέσα μου! Σ' αγαπώ εσένα! Εσένα που δεν στο είπα ποτέ ή τόσο συχνά όσο θα ήθελες! Μου λείπεις εσύ! Εσύ που έχω να σε δω καιρό ή που σε ξέχασα με τούτα και με κείνα! Σε χρειάζομαι πολύ! Εσένα που κάνεις την ψυχή μου να χαμογελάει! Μου είσαι πολύτιμος! Εσύ που βρίσκεσαι πάντα κοντά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο! Συγγνώμη! Από σένα που για χαζούς λόγους δεν ζήτησα ποτέ! Ευχαριστώ! Για όλα όσα ένιωσα, για όλα όσα έδωσες!Πολλά έγραψα, το ξέρω! Να...υπεύθυνη είναι η κατάσταση... το δυστυχώς ή το αντίθετό του, το αφήνω σε σένα!

Ρένα Κατσαρού

Ψυχολόγος