Μόνιμο φευγιό

Μόνιμο φευγιό... θυμάσαι; Πάντα σκεφτόσουν εκείνο το φευγιό. Να φύγεις, έλεγες! Να απεγκλωβιστείς! Να ζήσεις όσα δεν μπορούσες εκεί που ήσουν. Να βρεις τον εαυτό σου, να ξεθάψεις τις επιθυμίες σου, να αγγίξεις, ίσως, τα όνειρά σου!

Τα θυμάσαι; Όλα αυτά δεν ήθελες; Και επέλεγες μέρες να είσαι θλιμμένος, μέρες να είσαι θυμωμένος, μέρες να μην σε χωρά ο τόπος. Και όλα αυτά γιατί δεν το τολμούσες το φευγιό που τόσο λαχταρούσες.

Ξέρεις, δεν έχει νόημα να σου πω αν έκανες καλά που έμενες, αν θα μετάνιωνες μια μέρα που δεν έφευγες! Μπορώ όμως να σου πω τούτο, που συνειδητά είναι φορές που το λέω και στον εαυτό μου: Επιλέγεις να μένεις και για τη δεδομένη, την κάθε δεδομένη στιγμή που το επιλέγεις, υπάρχει λόγος που το κάνεις. Πάψε λοιπόν να τιμωρείς τον εαυτό σου που αποφεύγει το φευγιό και συμφιλιώσου μαζί σου. Άλλωστε, αν εσείς δεν είστε ένα, ποιοι είναι;

Και να σου πω και κάτι άλλο; Ποιος είπε ότι το φευγιό είναι αλλαγή χώρας, σχέσης, περιβάλλοντος, εργασίας; Είναι σίγουρα και αυτά, αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Σκέφτηκες ποτέ ότι το φευγιό μπορεί να γίνει και από κει που είσαι; Νοιάσου να δεις, τι χρειάζεσαι! Χρόνο για σένα βρες! Προτεραιότητα στην ανάγκη σου δώσε! Ψηλότερα τον εαυτό σου τοποθέτησε! Ίσως φευγιό δεν είναι μόνο τρένα που απομακρύνονται ή οι σχέσεις που χαλάνε! Ίσως φευγιό είναι ν' αρχίσεις να σ' αγαπάς, να σε φροντίζεις, να σε κανακεύεις! Ίσως φευγιό είναι να μιλάς για όσα νιώθεις χωρίς φόβο, να υποστηρίζεις όσα λαχταράς χωρίς ενοχή!

Ίσως τότε, να μην το χρειάζεσαι πια εκείνο το φευγιό σου! Ίσως τότε, στη θέση του να βάλεις γαλήνη και ισορροπία! Ίσως! Αλλά να ξέρεις, όσες πιθανότητες έχεις να αποτύχεις, άλλες τόσες έχεις και να πετύχεις! Και σίγουρα δεν θα μάθεις ποτέ, αν δεν προσπαθήσεις τουλάχιστον!

Ρένα Κατσαρού

Ψυχολόγος