Γι' αυτούς που μένουν...
15/05/2018
Γι' αυτούς που μένουν...
Δεν ξέρω αν βρέθηκες ποτέ σ' αυτή τη θέση... ούτε και ξέρω αν πρέπει να σου ευχηθώ να μην βρεθείς! Ίσως γιατί δεν μπορώ να σου υποσχεθώ ότι μπορείς να το αποφύγεις. Όλα είναι μέσα στη ζωή βλέπεις.
Έρχεται κάποια στιγμή η ώρα να αφήσεις πίσω ένα πρόσωπο δικό σου, σημαντικό. Δεν θα διαχωρίσω τις έννοιες. Ο χωρισμός, ο θάνατος, ή όποιος άλλος λόγος σε φέρνει μπροστά στην αίσθηση της απώλειας των μέχρι τώρα δεδομένων σου...
Για μένα κατά ένα περίεργο λόγο, οι αποχωρισμοί έρχονται πριν συμβούν. Λίγο πριν, λίγες μέρες πριν... Ίσως είναι ο δικός μου τρόπος να τακτοποιώ τα πράγματα μέσα μου. Ίσως είναι ο μηχανισμός μου να προετοιμάζομαι για αυτό που θα ακολουθήσει.
Το πριν άλλο κομμάτι, το μετά άλλο. Για το μετά σου μιλάω σήμερα. Το μετά έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Περνάω στάδια σ' αυτό το μετά.
Να αρνηθώ; Ίσως, για λίγο... Δεν με βοηθάει και πολύ αυτό. Νιώθω σα να βιάζομαι να περάσω στο επόμενο στάδιο. Να θυμώσω; Ίσως μου χρειάζεται κι αυτό. Μα ούτε κι αυτό με γαληνεύει. Θέλω να πάω αλλού, εκεί που η ψυχή μου θα είναι έτοιμη να δεχτεί, να διαχειριστεί, να ηρεμήσει εν τέλει...
Μη με ρωτήσεις πόσο θα μείνω σε κάθε στάδιο. Δεν ξέρω. Μη με ρωτήσεις αν σε κάποια ευάλωτή μου στιγμή θα ξαναγυρίσω σε κάποιο προηγούμενο. Κι αυτό μέσα στα δικαιώματά μου είναι. Αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι ότι θέλω την κάθε μέρα του μετά να την ολοκληρώνω, να τη ζω. Να πάρω τον χρόνο μου να συνειδητοποιήσω όσα μου συμβαίνουν. Και κυρίως να απελευθερώσω τη σκέψη μου από ό,τι με κρατάει πίσω.
Δεν είναι απλό, ίσως ούτε και πολύ εύκολο. Αλλά μπορώ, νομίζω. Οι ενοχές δεν με βοηθούν. Τι θα έπρεπε να είχα κάνει, τι θα έκανα καλύτερα, τι θα άλλαζα. Όχι! Τώρα να σκεφτώ τι μπορώ να κάνω. Τώρα που βρίσκομαι στο μετά.
Ξέρεις τι θέλω να σου πω; Σε κάθε φάση μας, ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής μας, εκφραζόμαστε και δρούμε. Μην το μετανιώνεις. Έτσι ένιωσες, έτσι έκανες. Αν κάτι θέλεις να κάνεις τώρα διαφορετικό, δεν είναι αργά. Κάν'το! Κάν'το για σένα. Γιατί εσύ θα νιώσεις καλά! Και γιατί με κάποιο τρόπο την ισορροπία μας μπορούμε να την βρούμε σ'αυτό το τώρα, που είναι κομμάτι του μετά!
Δεν έχω κάτι άλλο να σου πω! Μόνο να σου ευχηθώ να έχεις τη δύναμη που χρειάζεται μπροστά στον αποχωρισμό. Να την ενεργοποιείς δηλαδή, γιατί είμαι σίγουρη ότι βαθιά μέσα σου την έχεις! Και να θυμάσαι, ότι μετά από κάθε δύσκολη στιγμή μας, έρχεται η ζωή από μόνη της να σου υπενθυμίσει αυτό που ξέχασες λιγάκι! Γιατί το ξέρεις κι εσύ νομίζω, η ομορφιά της δεν χάνεται...
Ρένα Κατσαρού
Ψυχολόγος